კრიტიკა

                 ვახტანგ   ჯავახაძის   პირველი   პოეტური   კრებული   იმ   წელს   დაისტამბა ,  როდესაც   გალაკტიონი   „ თავის   ძეგლივით   დააკლდა   მიწას “ .  ამ   შემთხვევით   ფაქტში   იყო   რაღაც   სიმბოლური :  ქართულ   პოეზიაში   კიდევ   ერთი   დიდი   ეპოქა   დასრულდა ,  გალაკტიონის   „ სივრცეებში   დაბინადრების “   შემდეგ   პოეტური   სადროშოები   თავიდან   უნდა   დანაწილებულიყო .  ყოველ   პოეტს ,  რომელიც   შემოქმედებით   გზას   იწყებდა ,  ინდივიდუალურად   უნდა   გადაეწყვიტა ,  საით   წასულიყო  _  თავი   გენიალური   წინამორბედის   დიდი   სამყაროსათვის   შეეფარებინა ,  თუ   საკუთარი   რისკით   შესდგომოდა   გოლგოთას   გზას ,  თავად ...